Weggegooid geld!

Posted · Add Comment

 

Chagrijnig

Wat zijn wij Nederlanders toch, hoe zal ik het zeggen, ….een chagrijnig volk. Echt iedere keer als ik terugkom van vakantie valt dat me helaas onmiddellijk op. In het gewone sociale verkeer heb ik er over het algemeen niet zo’n last van, maar het is vooral heel merkbaar als je hier een winkel binnenstapt.

Griekenland

Het is zomer, dus zoals velen met mij, ben ik 3 weken naar het buitenland afgereisd. Dit jaar is het Griekenland geworden. Ik had me daar een verkeerde voorstelling van gemaakt. Ik dacht dat door de grote crisis waarin het land verkeert, de bevolking in een slechte stemming zou zijn en onbeleefdheid jegens toeristen. Maar niks van dit alles. Overal waar we kwamen en met wie we ook te maken hadden, alleen maar dan vriendelijkheid. En dan bedoel ik niet van die gespeelde beleefdheid, maar echte oprechte gastvrijheid.

Taxichauffeurs zijn altijd een mooie testcase. Want niet in de laatste plaats door de capriolen van deze beroepsgroep in Amsterdam, staan deze bij mij in een behoorlijk verdacht daglicht. Nou, als ik de Amsterdammers een tip mag geven; ga onmiddellijk stage lopen bij je Griekse collega’s, daar knapt echt iedereen van op!

Je zult wellicht denken dat de Grieken zo hun best doen omdat het er hartstikke slecht gaat. Dit zal wellicht ook meespelen, maar ik geloof oprecht dat men daar ‘gewoon’ heel aardig is. Van taxichauffeur tot bedienend personeel in restaurants of zelfs het mannetje van de strandbeddenverhuur; ze waren allemaal hartstikke lief.

Amsterdam

En dan ben je weer terug in Amsterdam, en ga je boodschappen doen bij je lokale blauwe supermarkt. Met je karretje vol schuif je aan in de rij. Tadaa, bij het afrekenen aan de kassa geen enkele vorm van begroeting door de caissière, sterker nog, er wordt niet eens oogcontact gemaakt. Slechts een binnensmonds gemompel of ik de kassabon wil. Jaja, het is altijd zeer inspirerend om iemand vol passie zijn werk te zien doen.

Arrogantie

Een ander voorbeeld: Tijdens de vakantie is mijn pas aangeschafte fototoestel stuk gegaan. Geheel mijn fout, ik had niet goed opgelet en er was letterlijk zand in de raderen gekomen. Maar met fris gemoed ging ik naar een gerenommeerde fotospeciaalzaak voor hulp en advies. Mijn camera is er niet een van duizenden euro’s maar het is nou ook bepaald een rits-rats-klik dingetje, en wat dan nog?

De medewerker achter de toonbank hoorde mijn verhaal aan en keek naar het toestel of het een drol was die ik hem in de maag probeerde te splitsen. Nee, op hun hulp hoefde ik niet al teveel te rekenen, want tja ‘toestelletjes’ zoals deze, zijn de moeite van het repareren eigenlijk niet waard! Hallo! “Toestelletjes zoals deze!!” Wat een arrogantie. Ik heb geen idee hoeveel camera’s ik in de toekomst nog zal kopen, maar ik weet wél dat er daarvan geen enkele over de toonbank van deze ‘gerenommeerde’ zaak zal gaan.

Natuurlijk, ik weet heus wel dat bovengenoemde voorbeelden slechts incidenten zijn, en echt niet gelden voor de gang van zaken onder ál het verkooppersoneel in Nederland. Maar heel uitzonderlijk is het helaas nou ook weer niet.

Weggegooid geld

Wat ik vooral verbazingwekkend vind is, dat de betreffende medewerkers niet eens in de gaten hebben wat het effect is van hun slechte klant bejegening. Je zult maar eigenaar van deze winkels zijn en duizenden euro’s uitgeven aan marketing en advertenties. Met zulk personeel is dat echt weggegooid geld….

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *