Uitblinker!

Posted · Add Comment

2013 staat voor mij in het teken van ‘kwaliteit door minder te doen’. Dat klinkt natuurlijk behoorlijk abstract maar wat ik bedoel, is dat ik me ga focussen. Ik wil dit jaar een paar dingen echt goed gaan doen in plaats van een heleboel dingen een beetje.

Begrijp me niet verkeerd, ik denk dat het heel goed is, sterker nog zelfs een vereiste is, om als ondernemer een flinke drive te hebben, veel aan te pakken en zodoende al het mogelijk eruit  te halen.  Toch raak ik er steeds meer van overtuigd dat in de “diepte”  ergens helemaal voor gaan uiteindelijk een beter resultaat oplevert. Dat is ook de conclusie die Malcolm Gladwell trekt in zijn boek ‘Uitblinkers’ (Outliers). Hij is er door onderzoek achter gekomen dat je minimaal 10.000 uur arbeid in je talent moet steken. Pas dan heb je de minimale voorwaarde ingevuld om een uitblinker te kunnen worden.

Dit betekent dat we keuzes moeten maken. Maar waarom vinden we kiezen eigenlijk zo lastig?

Ik las daarover een artikel van Ben Tiggelaar (trainer, schrijver, managementgoeroe) die schrijft dat wij mensen kampen met ‘verlies-aversie’. Om je bewust te blijven van de voor jou belangrijke dingen in het leven treedt dit overlevingsmechanisme in werking. Hierdoor komt verlies tweeënhalf keer harder bij ons aan dan een beloning. Bij het maken van keuzes ga je dus zitten wikken en wegen. Want je denkt “ja later heb ik misschien wel veel plezier van de keuze die ik maak” maar op dit moment ben ik eigenlijk heel gelukkig met wat ik heb.

Persoonlijk vind ik het ook best lastig keuzes te maken over mijn spaarzame vrije tijd. Gezien mijn voornemen (gaan voor kwaliteit) zou ik deze bijvoorbeeld moeten besteden aan het oefenen, oefenen en oefenen op schrijven van mijn columns.  Daar wil ik immers echt goed in worden. Maar die keuze betekent veel minder tijd voor lievelingssport schermen. Dat doe ik al jaren en het  geeft me werkelijk nog steeds iedere keer een gelukzalig gevoel. Dat effect heeft het schrijven van een column bij lange na nog niet.

Gelukkig voor mij heeft de wetenschap ook aangetoond dat door kleine stapjes in een bepaalde richting te zetten, de grotere stappen steeds makkelijker worden. Dus je verandert geleidelijk je leefpatroon en na verloop van tijd ga je structureel op een andere manier leven. Door kleine stapjes te ‘automatiseren’ rollen er vanzelfsprekende keuzes uit. Dit is toch weer bemoedigend.

Met deze kennis in mijn achterhoofd gaat het met mijn voornemens dit jaar zeker goed komen. Stap voor stap ga ik mijn nieuwe leefpatronen automatiseren totdat het opeens vanzelf gaat! Ongemerkt passeer ik zelfs de grens van 10.000 uur.

En het resultaat?

Je snapt het al……………….Uitblinken :-)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *